Það er vegna þess að þjóðin talar ekki alveg einum rómi.

Þegar einhver birtist með seðlabúnt þá fer allt á hvolf og viðmið og verðgildi molna niður. Það sem ég vil taka fram í þessu sambandi er það, að þjóðin hefur lifað og þraukað í gegnum aldirnar við erfið lífsskilyrði frá náttúrunnar hendi.

Veðrið og lífsbjörgin hefur í gegnum árin verið þjóðinni þungbært og dýrkeypt. Fólk hefur misst lífið við að sækja á sjóinn.

Veður á landi hefur einnig verið á ýmsa lund og allir kannast við talsmátann, að eiga heima á klakanum. Þá er höfðað til kuldans sem hér er meiri en á meginlandinu.

Vegna þessara þátta sem þjóðin hefur staðið í, á hún að njóta sinna náttúruauðlinda.

Sjómenn árabátanna greiddu mikið fyrir sjávarauðlindirnar

Kínverjar lögðu mikið á sig til að sýna öðrum eignarétt sinn

Er Ögmundur Jónasson eini ráðamaðurinn sem við getum lagt traust
okkar á, eða megum við vænta fleiri?  

Hef beðið með óþreyju eftir henni, frá því að uppákoman varð með einstaklinginn sem skreytti kápuna.

Framvegis vona ég að ekki verði gert sama slys og við eldri skránna, að hossa einum manni til frægðar. Þessi marglesna bók á að höfða til allra landsmanna með þjóðlegum hætti.

Sem betur fer hefur það verið haft til hliðsjónar með nýjustu símaskránna og ég geri ráð fyrir að margir andi léttar við endurnýjunina.

Nýja símaskráin lofar góðu!

Þetta frétti ég vegna Spurningar dagsins sem Fréttablaðið heldur úti á blaðsíðu 2.

Mikið er þetta gleðilegt mótvægi við hinum neikvæðu samtökum sem kenna sig við hið illa í tilverunni.

Reyndar er það með ólíkindum að til skuli vera samtök, sem auljóslega kenna sig við lögleysu og illan tilgang. Að þau svo í ofanálag skuli fá að starfa óáreidd er mikið undrunarefni. Maður skyldi halda að ekki væri leyfilegt að lýsa því beinlínis yfir að maður hafi illt í hyggju.

 Merki þessara friðsamlegu samtaka

Hér má sjá nokkura félaga á góðri stundu

Í Morgunblaði dagsins skrifar Gísli Holgeirsson kaupmaður kröftuga grein sem lesa má hér.

Nú eru víðsjárverðir tímar og við þær aðstæður standast menn ekki mátið og láta frá sér heyra. Þeim liggur mörgum mjög mikið á hjarta, svo mikið að maður finnur það í gegn greinarskrifin að nú sé nóg komið.

Við þessar aðstæður ættu menn að leggja við hlustir, hvort ekki sé ástæða til að vera vakandi og skilja umræðuna. Um hvað hún snýst og hvort það sé ekki þessi tímapunktur þar sem leiðir skilja.

Við verðum að hætta þessum samningaviðræðum við ESB og fara að meirihlutavilja landsmanna, sem er sá að ekki eigi að ganga í þetta bandalag. Láta málið í salt í nokkur ár og ná þjóðinni upp úr erfiðleikum sínum með eigin vélarafli ef svo má segja.

Þá geta framtíðarkynslóðir tekið þráðin upp aftur, ef henni sýnist svo og talað nánar við ESB samsteypuna. 

Þetta minnir mig á þegar fréttir bárust frá styttra komnum þjóðum, um ofboðslegar refsingar við brotum af ýmsu tagi.

Það þekkja allir refsingar stjórnvalda þar sem aðhald almennings fær ekki notið sín, eða í svokölluðum einræðisríkjum.

Það eru höggnar hendur af þjófum og fræg er frásögnin af hýðingu á Jóni Hreggviðssyni fyrir stuld á snærisspotta!, sem Gísli segir frá í grein sinni.

Í Austur-Þýskalandi þurfti fólk að gjalda með lífi sínu ef það náði ekki að strjúka til frelsisins.

Þessa refsigleði má ekki fyrir nokkurn mun innleiða á Íslandi, né ígildi hennar í fjársektum.

Íslenskir auðjöfrar sem hafa opinberað sig sem óhreinn pappír, eru hins vegar úti í kuldanum.

Nubo er svo ekki einn að verki, hann hefur sína samstarfsmenn sem við höfum enga vitneskju um hverjir eru.

Með þetta í huga þá er það undrunarefni að sama aðgát og spurningarmerki eru ekki höfð uppi þegar Nubo og félagar eiga í hlut, eins og myndi vera gagnvart okkar eigin auðjöfrum.

Friðrik H. Bjarnason hefur varpað fram mörgum spurningum í frábæru bloggi sínu frá 5. maí, sem má sjá hér.

Ísland er lýðveldi

Ísland er sjálfstætt land

Við erum svo farsæl að eiga fallegasta fána Norðurlandanna, þeirra sem bera krossinn í miðju sinni.

Við eigum að bera virðingu fyrir fánanum, um leið og við þökkum fyrir að vera sjálfstæð þjóð og þurfum um leið að bera þá kosti og galla sem fylgir okkar íslendingseðli.

En við vorum þar að auki svo heppin að vera undirsettir erlendu valdi og það reyndist vera hið Danska þjóðríki.

Ég veit að það er aldrei notalegt að vera öðru ríki undirsettur, en af öllum þjóðum þá reyndust Danir okkur einstaklega vel. Hafa í reynd komið fram við okkur af mikilli fyrirmynd. Jafnvel þegar þeir voru sjálfir hernumdir og það undir járnhæl nasismans, þá tókum við okkur sjálfstæði í skugga þessarar stöðu dönsku þjóðarinnar.

Það er vel hægt að setja sig í spor Dana að þessu leyti og skilja það þó þeir hefðu orðið sárir gagnvart okkur að gera þetta við þessar aðstæður.

En þeir hafa aldrei látið okkur gjalda þess, heldur þvert á móti, rétt fram sáttarhönd og sýnt okkur mikið drenglyndi þegar þeir skiluðu þjóðargersemum Íslendinga, sjálfum handritunum sem voru í geymslu í Kaupmannahöfn.

Hér má lesa grein Sigurðar Jónssonar.

 Líklega ber alþingishúsið ennþá kórónu, tákn danska konungsveldisins, vegna þess að við sambandsslitin reyndust danir íslensku þjóðinni hinn besti vinur.

Konungurinn sendi Íslendingum heillaóskir, þar sem hann var sjálfur í þeim aðstæðum að vera undirsettur erlendu valdi.

Með þeirri athöfn þá bræddi danska þjóðin hið íslenska hjarta.

Og með því að senda okkur handritin heim gerðu danir enn betur.

Þetta tel ég vera þær ástæður að enn er uppi hið danska skjaldarmerki.

Við getum stoltir og kinroðalaust leyft þessu merki að halda áfram að prýða alþingishúsið, vegna þessarar sögu sem ég hér hef drepið á.

Í svokölluðum bloggheimum eru margir að tjá sig og gera það auðvitað mjög misjafnlega.

Í ýmsum hitamálum verður ákafinn oft mikill og þá er stutt í að eðlileg kurteisi víkji til hliðar. 

Þó er virðuleg framkoma hluti af því að viðhalda tjáningarfrelsinu. Það er augljóst að almannaritvöllur eins og facebook og aðrir netvellir, myndu fljótlega leggjast af ef ekki væru einhverjar umferðareglur og tilheyrandi ritskoðun.

Það er eins á opinberum vettvangi, eins og í heimahúsi að fólk lætur ekki út úr sér hvaða óvirðingu og skít sem hugsast getur.

Flestir hafa einhverjar girðingar og viðmið til að styðjast við.

Margir kannast við svokölluð sorpblöð, en það eru þau blöð sem ekki gæta fyllsta aðhalds um efnistök og orðbragð.

Tjáningarfrelsið fær ekki staðist nema þessar leiðbeiningar séu hafðar í huga.

Þeir sem rita greinar í blöð og tímarit eða í netheimum, þurfa að gera sér grein fyrir að ekki er hægt að fara af stað, án þess að bera fulla ábyrgð á skrifum sínum.

En einmitt vegna þess að ábyrgðin er til staðar, þá er líka hægt að misnota sér viðkvæmar og óskráðar reglur, og stefna mönnum fyrir rétt og krefjast miskabóta vegna ærumeiðinga.

Mörg dæmi eru um að slíkum stefnum hefur verið misbeitt.

Þetta vil ég biðja fólk að hafa í huga, þegar það þakkar fyrir ritfrelsið.

Eigin framkoma getur viðhaldið eða veikt þetta frelsi, sem okkur þykir svo vænt um. 

Hann getur breytt leyfum mannlegrar tilveru, öskunni sem verður afgangs við brennslu og umbreytt henni í skínandi demant.

Mörgum þætti það snyrtilegra að hafa efnislegar minningar bundnar í fallegum demant, í stað þess að vera aska í skríni.

Alveg magnað að sjá þessa umbreytingu!

Sjá myndbandið hér.

Demantur er flott efni og tígnarlegt

Tegunda sem fólk telur undirstöðu lífs á jörðunni.

Tegunda sem sé unun að borða og himneskar fyrir bragðlaukana.

"Og hvað borðar þú svo á jólunum?" er spurt í undrunartón.

Fyrst vil ég taka fram að þessi vandamál hafa öll verið leyst farsællega.

Bragðlaukarnir fá sitt í hvert einasta matarmál og fyrir næringu líkamans er að fullu séð.

Jólin eru eftir sem áður yndislegur tími. Tími samhygðar og elsku.

Það er líklega ekki nema ein matartegund sem er vond á bragðið og það er lýsi! en ég tek eina skeið á hverjum morgni til verndar heilsunni.

Dæmigerður dagur getur litið svona út:

1. Farið í kalda sturtu (upp að handarkrika). Gott fyrir taugakerfið.

2. Tekin ein skeið af lýsi.

3. Sett í blandara eftir smekk: Döðlur, gulrætur, blómkál, rauðrófur, engiferrót, spínat og kókosmjólk. Allt ósoðið og eftir keyrslu í tækinu er þessi lífselexír drukkinn!

4. Hádegismatur er korngrautur: Haframjöl og þriggjakorna mjöl sem aðeins kemur upp suða á og þá slökkt á hitanum um leið. Á diskinn er sett beint án suðu: hörfræ, sesamfræ og chiafræ sem öll hafa legið í vatni frá deginum áður og orðin eru mjúk. Rúsínur eru með í flórunni. Með þessu nota ég Hrísmjólk. Afbragðsmatur!

5. Sem eftirmiðdags"kaffi": Hollt heilhveitibrauð eða rúgkjarnabrauð með smjörva og grænmetiskæfu. Drykkur er kalt vatn. Einstaka sinnum er heitt jurtate notað, ef kalt er í veðri.

6. Kvöldmatur er á ábyrgð eiginkonunnar og gæti litið svona út:

A) Sojabollur með karrýsósu ásamt soðnum gulrótum, rófum og kartöflum. Rifið hrátt grænmeti. Ávaxtagrautur sem eftirrétt.

B) Linsubaunir soðnar og með þeim er höfð kartöflustappa. Rifið hrátt grænmeti.

C) Sojapylsur með grænmetissósu, soðnum gulrótum, rófum og kartöflustöppu . Rifið hrátt grænmeti.

D) Sojabuff með brúnni sósu, soðnum rófum og kartöflum (sem ég stappa oftast inn í sósuna, enda er það girnilegast þannig). Rifið hrátt grænmeti.

Ef eiginkonan kemur með nýja bufftegund þá þarf hún að fara í gegnum nálarauga hjá okkur. Bragðlaukarnir þurfa að samþykkja þessa nýju matartegund. Falli hún ekki í geð er henni hreinlega sleppt. Það eru til óteljandi hollar matartegundir svo það er enginn þörf á að pína sig í gegnum eitthvað sem ekki þykir gott.

Við lifum ekki meinlætalífi!

Jólaborðið árið 2010

Granolabúðingur ásamt aspas, grænmeti og brúnuðu hvítkáli, sykurhúðuðum kartöflum, góðri brúnni sósu og sýrðum rauðrófusneiðum. Drykkur er þarna Ginger Ale, en gæti líka verið Malt.

Möndlugrauturinn svokallaði: Hrísgrjónagrautur með þeyttum rjóma og út á er jarðaber úr dós með safa.

Eftirréttur gæti verið epladesert með þeyttum rjóma.

Ég hef sjálfur haft sérstaklega mikinn áhuga á mataræði og heilsufari. Mig langar sannarlega til að viðhalda heilbrigði og þreki ásamt ánægju með að upplifa lífið.

Það eru svo margir sem ekkert vilja á sig leggja fyrir þessa hugsjón, sem góð heilsa er.

Margir segjast vilja vera heilbrigðir og ekki sjúkir, en þegar þarf að breyta lífsstílnum til að ná þessum áfanga, þá víkur viljinn til heilbrigðis fyrir venjunum.

Þegar ég var heildsali auglýsti ég svona: "Góð heilsa er gæfa hvers manns", sem er mín eigin útgáfa á þessari hugsjón.

Nóg um það. Hvatinn til að skrifa hér mína reynslu í kjölfar þessara skoðanaskipta "fræðinganna" er sá, að fyrir svona hálfu ári tók ég mig til og hætti neyslu á sykri.

Þetta reyndist mjög umfangsmikil aðgerð þó svo að hún beindist eingöngu að sykurinntöku. Ég hafði áður haldið mig við holla fæðu, en vissi af mínum veikleika að innbyrða sykurvörur af hvers konar tagi.

Því fylgdi neysla á vörum sem ég nú hef strikað yfir.

Um er að ræða kökur af öllu tagi og sælgæti eins og það leggur sig (nema suðusúkkulaði í hófi). Þetta virðist við fyrstu sýn vera einfalt og auðvelt, en það er öðru nær. Maður fer í boð, fermingar og afmælisveislur. Það er boðið í kaffi og kökur við öll tækifæri, við jarðarfarir, heimsóknir og nefndu það bara, því þessi siður fylgir alls staðar.

Afleiðingin af þessari breytingu fyrir mig var sú að ég fékk líkamsástand sem var mér eiginlegt í æsku.

Þannig að ég grenntist frá 74-76 kg niður í 68 kg eins og þegar ég var um 20 ára.

Það sem er merkilegast við minn "matarkúr" (sem er enginn kúr heldur bein leið) er, að ég borða eins mikið og mig langar til og matarlystin er yfir meðallagi. Ekkert aðhald í sambandi við magn matar sem ég innbyrði.  Borða þar til ég er mettur.

Þó stendur vigtin föst, ekkert rokk og ról á vigtinni!

Rétt er þó að bæta við að ég er grænmetisneytandi. Borða ekki svokallaðan pakkamat, kjöt, fisk, mjólk, ost og kaffi.

Svona er nú lífið einfalt!

Mjög ánægjuleg stund sem maður mun minnast langa ævi.

Opinberunin sem ég ætla að minnast á gerðist við altarisgönguna. 

Við hjónin gengum upp til altaris, til heiðurs fermingarbarninu og vera þátttakendur í hennar athöfn. Þá kom í ljós að altarisbrauðið sem boðið var í stað obláta, voru venjulegir brauðbitar, eða réttara sagt brauðhnoðrar.

Ég valdi einn slíkan og deif honum í ávaxtasafann.

Þessi athöfn, eða réttara sagt hin breytta nálgun við þessa athöfn varð mér opinberun!

Ekki til að hneykslast á, heldur til að fagna nýrri hugsun.

Frá því ég man eftir mér hefur þessi athöfn verið mörgum vandmeðfarin.

Margir hafa kvartað yfir oblátunum sem vildu festast í góm og voru lengi að leysast upp.

Svo var vínið kapítuli út af fyrir sig.

Margir mega ekki nálægt víni koma, enda göróttur drykkur og vandmeðfarinn og verður allt of mörgum að falli.

Með þessu breytta sniði hjá Fríkirkjunni er vandi þessarar athafnar leystur í einu lagi og það á alveg frábæran hátt.

Ég geri ráð fyrir að presturinn séra Hjörtur Magni eigi þar veg og vanda að ákvarðanatökunni.

Má allt eins búast við mótbárum og jafnvel hneykslun kirkjugesta, þegar verið er að brjóta upp margra áratuga siðvenju.

Mér finnst þetta lýsa kjarki og hugmyndaauðgi hjá prestinum.

Andinn í þessari athöfn var einnig afskaplega notalegur og hlýr.

Fríkirkjan við Tjörnina

Um þetta fjallaði ég fyrir nokkru (sjá hér) og það virðist liggja í loftinu að nú verði brotið blað í kirkjusögunni, þegar biskup Íslands verður kona.

Mýkt og yfirvegun konu er vel þegið sem mótvægi við karlaveldið, þó svo að mjög margir af þeim sem setið hafa þetta embætti hafi gert það með reisn og skörungsskap og ekkert af slíku kallaði á breytingu.

Ég vil gjarnan þakka herra biskupi Íslands Karli Sigurbjörnssyni fyrir hans embættistíð.

Það var ekki alltaf létt að sitja þetta embætti og þurfa að taka á svo óvenjulegum atvikum eins og Ólafsmálið var á sínum tíma.

Ekki mun ég áfellast hann í þeim efnum. Málið var of óvenjulegt til að það geti verið dæmi um slæma málsmeðferð, almennt séð.

En alltaf erum við að læra og prestastéttin lærði mikið á stuttum tíma og regluverk og verkferlar hafa nú verið endurbættir til að geta tekið á öllum málum, venjulegum sem óvenjulegum.

En tímans þungi niður er á stöðugri ferð og nú koma nýjir straumar inn í kirkjuna, þar sem hinn mýkri hluti mannkynsins fær aukið vægi.

Séra Agnes Sigurðardóttir

Séra Agnes hefur þjónað Hólskirkju Bolungarvík          

Það er komið í ljós og hún hefur opinberað sig sem alþýðleg og hlý manneskja sem ég leyfi mér að fullyrða að hafi komið þessari þjóð þægilega á óvart.

Í upphafi beið fólk í ofvæni eftir því að hún sýndi einhver oflæti vegna ríkidæmis og þess umhverfis sem hún hafði alist upp í. En nei, hún sýndi enginn merki þess, heldur þvert á móti. Hún kom fram með þá bestu eiginleika og fas sem Íslendingar kunna svo vel að meta. Hreinskiptni, einlægni og góðvild.

Þarna eru þeir eiginleikar samþjappaðir, sem vekja upp bestu viðbrögð þessarar þjóðar.

Ég vil alla vega lýsa þakklæti mínu fyrir að þessi kona kom inn í okkar háaðal og gerði hann manneskjulegri og alþýðlegri á þann hátt að enginn gat efast um heilindin fyrir þeirri framkomu.

Hér má lesa grein úr DV "Ísland er heimili mitt", sem ástæða er til að skoða betur, um leið og ég þakka DV fyrir mjög margar ítarlegar og áhugaverðar greinar. Kröftugt blað!

Þetta auðveldar starf Dómsmálaráðherra. Nú fer hann ekki fram gegn vilja ríkisstjórnarinnar, þó hann geti allt eins leyft sér það, enda skörungur að störfum þar sem Ögmundur er.

Allt er þetta hið besta mál og góð tíðindi. Nú bíðum við átekta og sjáum hvernig þetta kemur út í framkvæmd.